Dagblad van het Noorden besteedt de komende weken aandacht aan de ontwikkeling van sensortechnologie in Drenthe. Wat kunnen sensoren en wat betekenen ze in de dagelijkse praktijk? Veel zo blijkt. Vandaag de eerste aflevering in een serie met Henk Koopmans, scheidend directeur van Sensor Universe.

Assen Het is zijn laatste werkdag, maar dat zou je niet zeggen gerekend naar de woordenstroom uit de mond van Henk Koopmans, scheidend directeur van Sensor Universe. Hij heeft wat, nee alles met sensoren en ict. Wijst naar de moderne koffiezetter met het strakke design en doceert: "Zitten allemaal sensoren in. Die kunnen de hoeveelheid koffie doseren en zorgen ondertussen dat de melk wordt verwarmd." Zo gaat dat als Henk Koopmans eenmaal op zijn praatstoel zit. Dan komt hij er alleen vanaf om naar het bord te lopen waarop hij uitlegt hoe theorieen elkaar raken. En toch neemt hij afscheid. "Vanwege mijn houdbaarheidsdatum", zegt hij. Vier jaar was hij het boegbeeld van Sensor Universe, een stichting die vanuit Assen probeert een spin in het web te zijn bij de ontwikkeling van sensortechnologie in Drenthe. Wat je noemt een economisch speerpunt. Vergelijkbaar met Wetsus in Friesland, dat zich helemaal richt op duurzaam gebruik van water, en Energy Valley in Groningen. Sensoren hebben de toekomst.Ze zitten niet alleen in de koffiezetter op het kantoor van Koopmans, maar ook in eenmoderne middenklasse auto. Koopmans: "Dan heb je het overwel 350 tot 380 sensoren die in contact staan met 25 tot 50 computers. Sensoren zijn de zintuigen van de ict. Gezamenlijk nemen ze beslissingen waar de bestuurder geen weet van heeft." Gedurende die vier jaar was de directeur nauw betrokken bij het bij elkaar brengen vanwetenschappers en ondernemers. "Makelen en schakelen", zegt hij zelf.Omverbindingen te realiseren tussen knappe koppen en ondernemers die commerciële waarde zien in het op de markt brengen van vindingen. "Creatief zijn en dromen najagen om zo een toevalstreffer te organiseren." Hij voelde zich een hele tijd thuis in dat proces, maar de bemoeienis van de politiek en de bijbehorende bureaucratie begonnen hem in toenemende mate tegen te staan. "En als je die weerzin te veel laat doorschijnen in contacten met de politiek, dan komt je houdbaarheidsdatum in zicht." Daarom wordt Koopmans, 67, weer ondernemer. "Want dat ben ik altijd succesvol geweest." Achterom kijkend overheerst de positieve balans en een zekere trots over de bereikte resultaten. En hij begint aan een opsomming. Het Hit bijvoorbeeld, de hbo-opleiding in Assen waar studenten een opleiding sensortechnologie volgen. Of neem Dacom, het bedrijf dat zich toelegt op de inzet van sensoren bij precisielandbouw. Als Koopmans toch bezig is dan wil hij het Asser bedrijf Dysi ook noemen. Deed onderzoek naar de storingsgevoeligheid van NS-treinstellen en probeerde vast te stellen wanneer treinen toe waren aan onderhoud. Om die bedrijven en stichtingen heen speelt Sensor Universe een rol. "Wij effenen deweg, wijzen op subsidiepotten, zorgen dat dingen ook gebeuren." Het zijn niet alleen bovenstaande wapenfeiten die hem positief doen terugblikken. Hij wil ook zeker de acht netwerkbijeenkomsten vermelden die hij de afgelopen jaren organiseerde. Ontmoetingsplek voor honderden ondernemers, wetenschappers, en vertegenwoordigers van onderwijsinstellingen en overheden. Soms ging het om fundamentele vragen. Bijvoorbeeld hoe je vindingen door de inzet van sensortechnologie nou moet duiden.
"Acceptatie speelt een grote rol. Wat de boer niet kent, eet hij niet. Er zijn nu al sensoren door Philips ontwikkeld die, bijvoorbeeld bevestigd aan een oor, voortdurend je gezondheid monitoren en draadloos in verbinding staan met apparatuur die waarschuwen voor gezondheidsproblemen. Hoe dan ook, sensortechnologie dringt sneller in onze maatschappij door dan menigeen veronderstelt. Er komt een moment dat winkelschappen zo ingericht worden dat ze herkennen of er iemandmet een dikke of smalle beurs voor ze staat om vervolgens de prijs van het product daarop aan te passen." Zo kan hij nog uren verder praten. Hoe Henk Koopmans gelooft dat kennis en deskundigheid zich in toenemende mate afkeren van grote gebouwen en meer hun toevlucht zoeken tot decentraal gelegen oorden, waar internet toch wel toegang geeft tot de wereld. Leidt dat tot een maatschappij waar iedereen zich maar verschuilt achter beeldschermen? "Nee dat niet. Mensen zullen altijd de behoefte voelen elkaar in de ogen te kijken."

Door Martin de Bruin